تبلیغات
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها - السجده"
 
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها
التماس دعا خیر و فاتحه نثار روح مادر و پدرم
سوره ۳۲: السجدة - جزء ۲۱


 
   




به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

الف لام میم (۱)

 

الم ﴿۱﴾

نازل شدن این كتاب كه هیچ [جاى] شك در آن نیست از طرف پروردگار جهانهاست (۲)

 

تَنزِیلُ الْكِتَابِ لَا رَیْبَ فِیهِ مِن رَّبِّ الْعَالَمِینَ ﴿۲﴾

آیا مى‏گویند آن را بربافته است [نه چنین است] بلكه آن حق و از جانب پروردگار توست تا مردمى را كه پیش از تو بیم‏دهنده‏اى براى آنان نیامده است هشدار دهى امید كه راه یابند (۳)

 

أَمْ یَقُولُونَ افْتَرَاهُ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوْمًا مَّا أَتَاهُم مِّن نَّذِیرٍ مِّن قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ یَهْتَدُونَ ﴿۳﴾

خدا كسى است كه آسمانها و زمین و آنچه را كه میان آن دو است در شش هنگام آفرید آنگاه بر عرش [قدرت] استیلا یافت براى شما غیر از او سرپرست و شفاعتگرى نیست آیا باز هم پند نمى‏گیرید (۴)

 

اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ مَا لَكُم مِّن دُونِهِ مِن وَلِیٍّ وَلَا شَفِیعٍ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ ﴿۴﴾

كار [جهان] را از آسمان [گرفته] تا زمین اداره مى‏كند آنگاه [نتیجه و گزارش آن] در روزى كه مقدارش آن چنان كه شما [آدمیان] برمى‏شمارید هزار سال است به سوى او بالا مى‏رود (۵)

 

یُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ یَعْرُجُ إِلَیْهِ فِی یَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّونَ ﴿۵﴾

اوست داناى نهان و آشكار كه شكوهمند مهربان است (۶)

 

ذَلِكَ عَالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ ﴿۶﴾

همان كسى كه هر چیزى را كه آفریده است نیكو آفریده و آفرینش انسان را از گل آغاز كرد (۷)

 

الَّذِی أَحْسَنَ كُلَّ شَیْءٍ خَلَقَهُ وَبَدَأَ خَلْقَ الْإِنسَانِ مِن طِینٍ ﴿۷﴾

سپس [تداوم] نسل او را از چكیده آبى پست مقرر فرمود (۸)

 

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِن سُلَالَةٍ مِّن مَّاء مَّهِینٍ ﴿۸﴾

آنگاه او را درست‏اندام كرد و از روح خویش در او دمید و براى شما گوش و دیدگان و دلها قرار داد چه اندك سپاس مى‏گزارید (۹)

 

ثُمَّ سَوَّاهُ وَنَفَخَ فِیهِ مِن رُّوحِهِ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِیلًا مَّا تَشْكُرُونَ ﴿۹﴾

و گفتند آیا وقتى در [دل] زمین گم شدیم آیا [باز] ما در خلقت جدیدى خواهیم بود [نه] بلكه آنها به لقاى پروردگارشان [و حضور او] كافرند (۱۰)

 

وَقَالُوا أَئِذَا ضَلَلْنَا فِی الْأَرْضِ أَئِنَّا لَفِی خَلْقٍ جَدِیدٍ بَلْ هُم بِلِقَاء رَبِّهِمْ كَافِرُونَ ﴿۱۰﴾

بگو فرشته مرگى كه بر شما گمارده شده جانتان را مى‏ستاند آنگاه به سوى پروردگارتان بازگردانیده مى‏شوید (۱۱)

 

قُلْ یَتَوَفَّاكُم مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِی وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ ﴿۱۱﴾

و كاش هنگامى را كه مجرمان پیش پروردگارشان سرهاشان را به زیر افكنده‏اند مى‏دیدى [كه مى‏گویند] پروردگارا دیدیم و شنیدیم ما را بازگردان تا كار شایسته كنیم چرا كه ما یقین داریم (۱۲)

 

وَلَوْ تَرَى إِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاكِسُو رُؤُوسِهِمْ عِندَ رَبِّهِمْ رَبَّنَا أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ ﴿۱۲﴾

و اگر مى‏خواستیم حتما به هر كسى [از روى جبر] هدایتش را مى‏دادیم لیكن سخن من محق ق گردیده كه هر آینه جهنم را از همه جنیان و آدمیان خواهم آكند (۱۳)

 

وَلَوْ شِئْنَا لَآتَیْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدَاهَا وَلَكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّی لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِینَ ﴿۱۳﴾

پس به [سزاى] آنكه دیدار این روزتان را از یاد بردید [عذاب را] بچشید ما [نیز] فراموشتان كردیم و به [سزاى] آنچه انجام مى‏دادید عذاب جاودان را بچشید (۱۴)

 

فَذُوقُوا بِمَا نَسِیتُمْ لِقَاء یَوْمِكُمْ هَذَا إِنَّا نَسِینَاكُمْ وَذُوقُوا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۱۴﴾

تنها كسانى به آیات ما مى‏گروند كه چون آن [آیات] را به ایشان یادآورى كنند سجده‏كنان به روى درمى‏افتند و به ستایش پروردگارشان تسبیح مى‏گویند و آنان بزرگى نمى‏فروشند (۱۵)

 

إِنَّمَا یُؤْمِنُ بِآیَاتِنَا الَّذِینَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا یَسْتَكْبِرُونَ ﴿۱۵﴾

پهلوهایشان از خوابگاهها جدا مى‏گردد [و] پروردگارشان را از روى بیم و طمع مى‏خوانند و از آنچه روزیشان داده‏ایم انفاق مى‏كنند (۱۶)

 

تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ ﴿۱۶﴾

هیچ كس نمى‏داند چه چیز از آنچه روشنى‏بخش دیدگان است به [پاداش] آنچه انجام مى‏دادند براى آنان پنهان كرده‏ام (۱۷)

 

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِیَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْیُنٍ جَزَاء بِمَا كَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿۱۷﴾

آیا كسى كه مؤمن است چون كسى است كه نافرمان است‏یكسان نیستند (۱۸)

 

أَفَمَن كَانَ مُؤْمِنًا كَمَن كَانَ فَاسِقًا لَّا یَسْتَوُونَ ﴿۱۸﴾

اما كسانى كه ایمان آورده و كارهاى شایسته كرده‏اند به [پاداش] آنچه انجام مى‏دادند در باغهایى كه در آن جایگزین مى‏شوند پذیرایى مى‏گردند (۱۹)

 

أَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى نُزُلًا بِمَا كَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿۱۹﴾

و اما كسانى كه نافرمانى كرده‏اند پس جایگاهشان آتش است هر بار كه بخواهند از آن بیرون بیایند در آن بازگردانیده مى‏شوند و به آنان گفته مى‏شود عذاب آن آتشى را كه دروغش مى‏پنداشتید بچشید (۲۰)

 

وَأَمَّا الَّذِینَ فَسَقُوا فَمَأْوَاهُمُ النَّارُ كُلَّمَا أَرَادُوا أَن یَخْرُجُوا مِنْهَا أُعِیدُوا فِیهَا وَقِیلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّذِی كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ ﴿۲۰﴾

و قطعا غیر از آن عذاب بزرگتر از عذاب این دنیا [نیز] به آنان مى‏چشانیم امید كه آنها [به خدا] بازگردند (۲۱)

 

وَلَنُذِیقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَى دُونَ الْعَذَابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ ﴿۲۱﴾

و كیست بیدادگرتر از آن كس كه به آیات پروردگارش پند داده شود [و] آنگاه از آن روى بگرداند قطعا ما از مجرمان انتقام‏كشنده‏ایم (۲۲)

 

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِآیَاتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَا إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِینَ مُنتَقِمُونَ ﴿۲۲﴾

و به راستى [ما] به موسى كتاب دادیم پس در لقاى او [با خدا]تردید مكن و آن [كتاب] را براى فرزندان اسرائیل [مایه] هدایت قرار دادیم (۲۳)

 

وَلَقَدْ آتَیْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَلَا تَكُن فِی مِرْیَةٍ مِّن لِّقَائِهِ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِّبَنِی إِسْرَائِیلَ ﴿۲۳﴾

و چون شكیبایى كردند و به آیات ما یقین داشتند برخى از آنان را پیشوایانى قرار دادیم كه به فرمان ما [مردم را] هدایت مى‏كردند (۲۴)

 

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَكَانُوا بِآیَاتِنَا یُوقِنُونَ ﴿۲۴﴾

در حقیقت پروردگار تو خود روز قیامت در آنچه با یكدیگر در باره آن اختلاف مى‏كردند میانشان داورى خواهد كرد (۲۵)

 

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فِیمَا كَانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ ﴿۲۵﴾

آیا براى آنان روشن نگردیده كه چه بسیار نسلها را پیش از آنها نابود گردانیدیم [كه اینان] در سراهایشان راه مى‏روند قطعا در این [امر] عبرتهاست مگر نمى‏شنوند (۲۶)

 

أَوَلَمْ یَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّنَ الْقُرُونِ یَمْشُونَ فِی مَسَاكِنِهِمْ إِنَّ فِی ذَلِكَ لَآیَاتٍ أَفَلَا یَسْمَعُونَ ﴿۲۶﴾

آیا ننگریسته‏اند كه ما باران را به سوى زمین بایر مى‏رانیم و به وسیله آن كشته‏اى را برمى‏آوریم كه دامهایشان و خودشان از آن مى‏خورند مگر نمى‏بینند (۲۷)

 

أَوَلَمْ یَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْمَاء إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَامُهُمْ وَأَنفُسُهُمْ أَفَلَا یُبْصِرُونَ ﴿۲۷﴾

و مى‏پرسند اگر راست مى‏گویید این پیروزى [شما] چه وقت است (۲۸)

 

وَیَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْفَتْحُ إِن كُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿۲۸﴾

بگو روز پیروزى ایمان كسانى كه كافر شده‏اند سود نمى‏بخشد و آنان مهلت نمى‏یابند (۲۹)

 

قُلْ یَوْمَ الْفَتْحِ لَا یَنفَعُ الَّذِینَ كَفَرُوا إِیمَانُهُمْ وَلَا هُمْ یُنظَرُونَ ﴿۲۹﴾

پس از ایشان روى برتاب و منتظر باش كه آنها نیز در انتظارند (۳۰)

 

فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانتَظِرْ إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَ ﴿۳۰﴾




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : اکبر صادقی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :