تبلیغات
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها - الدخان
 
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها
التماس دعا خیر و فاتحه نثار روح مادر و پدرم
سوره ۴۴: الدخان - جزء ۲۵


 
   




به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

حاء میم (۱)

 

حم ﴿۱﴾

سوگند به كتاب روشنگر (۲)

 

وَالْكِتَابِ الْمُبِینِ ﴿۲﴾

[كه] ما آن را در شبى فرخنده نازل كردیم [زیرا] كه ما هشداردهنده بودیم (۳)

 

إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِینَ ﴿۳﴾

در آن [شب] هر [گونه] كارى [به نحوى] استوار فیصله مى‏یابد (۴)

 

فِیهَا یُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِیمٍ ﴿۴﴾

[این] كارى است [كه] از جانب ما [صورت مى‏گیرد] ما فرستنده [پیامبران] بودیم (۵)

 

أَمْرًا مِّنْ عِندِنَا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِینَ ﴿۵﴾

[و این] رحمتى از پروردگار توست كه او شنواى داناست (۶)

 

رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ﴿۶﴾

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است اگر یقین دارید (۷)

 

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا إِن كُنتُم مُّوقِنِینَ ﴿۷﴾

خدایى جز او نیست او زندگى مى‏بخشد و مى‏میراند پروردگار شما و پروردگار پدران شماست (۸)

 

لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ یُحْیِی وَیُمِیتُ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِینَ ﴿۸﴾

ولى نه آنها به شك و شبهه خویش سرگرمند (۹)

 

بَلْ هُمْ فِی شَكٍّ یَلْعَبُونَ ﴿۹﴾

پس در انتظار روزى باش كه آسمان دودى نمایان برمى‏آورد (۱۰)

 

فَارْتَقِبْ یَوْمَ تَأْتِی السَّمَاء بِدُخَانٍ مُّبِینٍ ﴿۱۰﴾

كه مردم را فرو مى‏گیرد این است عذاب پر درد (۱۱)

 

یَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿۱۱﴾

[مى‏گویند] پروردگارا این عذاب را از ما دفع كن كه ما ایمان داریم (۱۲)

 

رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ﴿۱۲﴾

آنان را كجا [جاى] پند[گرفتن] باشد و حال آنكه به یقین براى آنان پیامبرى روشنگر آمده است (۱۳)

 

أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرَى وَقَدْ جَاءهُمْ رَسُولٌ مُّبِینٌ ﴿۱۳﴾

پس از او روى برتافتند و گفتند تعلیم‏یافته‏اى دیوانه است (۱۴)

 

ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ ﴿۱۴﴾

ما این عذاب را اندكى از شما برمى‏داریم [ولى شما] در حقیقت باز از سر مى‏گیرید (۱۵)

 

إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِیلًا إِنَّكُمْ عَائِدُونَ ﴿۱۵﴾

روزى كه دست به حمله مى‏زنیم همان حمله بزرگ [آنگاه] ما انتقام‏كشنده‏ایم (۱۶)

 

یَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنتَقِمُونَ ﴿۱۶﴾

و به یقین پیش از آنان قوم فرعون را بیازمودیم و پیامبرى بزرگوار برایشان آمد (۱۷)

 

وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءهُمْ رَسُولٌ كَرِیمٌ ﴿۱۷﴾

كه [به آنان گفت] بندگان خدا را به من بسپارید زیرا كه من شما را فرستاده‏اى امینم (۱۸)

 

أَنْ أَدُّوا إِلَیَّ عِبَادَ اللَّهِ إِنِّی لَكُمْ رَسُولٌ أَمِینٌ ﴿۱۸﴾

و بر خدا برترى مجویید كه من براى شما حجتى آشكار آورده‏ام (۱۹)

 

وَأَنْ لَّا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّی آتِیكُم بِسُلْطَانٍ مُّبِینٍ ﴿۱۹﴾

و من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مى‏برم از اینكه مرا سنگباران كنید (۲۰)

 

وَإِنِّی عُذْتُ بِرَبِّی وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ ﴿۲۰﴾

و اگر به من ایمان نمى‏آورید پس از من كناره گیرید (۲۱)

 

وَإِنْ لَّمْ تُؤْمِنُوا لِی فَاعْتَزِلُونِ ﴿۲۱﴾

پس پروردگار خود را خواند كه اینها مردمى گناهكارند (۲۲)

 

فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَؤُلَاء قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ ﴿۲۲﴾

[فرمود] بندگانم را شبانه ببر زیرا شما مورد تعقیب واقع خواهید شد (۲۳)

 

فَأَسْرِ بِعِبَادِی لَیْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿۲۳﴾

و دریا را هنگامى كه آرام است پشت‏سر بگذار كه آنان سپاهى غرق‏شدنى‏اند (۲۴)

 

وَاتْرُكْ الْبَحْرَ رَهْوًا إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ ﴿۲۴﴾

[وه] چه باغها و چشمه‏سارانى [كه آنها بعد از خود] بر جاى نهادند (۲۵)

 

كَمْ تَرَكُوا مِن جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ ﴿۲۵﴾

و كشتزارها و جایگاه‏هاى نیكو (۲۶)

 

وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِیمٍ ﴿۲۶﴾

و نعمتى كه از آن برخوردار بودند (۲۷)

 

وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِیهَا فَاكِهِینَ ﴿۲۷﴾

[آرى] این چنین [بود] و آنها را به مردمى دیگر میراث دادیم (۲۸)

 

كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِینَ ﴿۲۸﴾

و آسمان و زمین بر آنان زارى نكردند و مهلت نیافتند (۲۹)

 

فَمَا بَكَتْ عَلَیْهِمُ السَّمَاء وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنظَرِینَ ﴿۲۹﴾

و به راستى فرزندان اسرائیل را از عذاب خفت‏آور رهانیدیم (۳۰)

 

وَلَقَدْ نَجَّیْنَا بَنِی إِسْرَائِیلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِینِ ﴿۳۰﴾

از [دست] فرعون كه متكبرى از افراطكاران بود (۳۱)

 

مِن فِرْعَوْنَ إِنَّهُ كَانَ عَالِیًا مِّنَ الْمُسْرِفِینَ ﴿۳۱﴾

و قطعا آنان را دانسته بر مردم جهان ترجیح دادیم (۳۲)

 

وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَى عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِینَ ﴿۳۲﴾

و از نشانه‏ها [ى الهى] آنچه را كه در آن آزمایشى آشكار بود بدیشان دادیم (۳۳)

 

وَآتَیْنَاهُم مِّنَ الْآیَاتِ مَا فِیهِ بَلَاء مُّبِینٌ ﴿۳۳﴾

هر آینه این [كافران] مى‏گویند (۳۴)

 

إِنَّ هَؤُلَاء لَیَقُولُونَ ﴿۳۴﴾

جز مرگ نخستین دیگر [واقعه‏اى] نیست و ما زنده‏شدنى نیستیم (۳۵)

 

إِنْ هِیَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِینَ ﴿۳۵﴾

اگر راست مى‏گویید پس پدران ما را [باز] آورید (۳۶)

 

فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِن كُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿۳۶﴾

آیا ایشان بهترند یا قوم تبع و كسانى كه پیش از آنها بودند آنها را هلاك كردیم زیرا كه گنهكار بودند (۳۷)

 

أَهُمْ خَیْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ أَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِینَ ﴿۳۷﴾

و آسمانها و زمین و آنچه را كه میان آن دو است به بازى نیافریده‏ایم (۳۸)

 

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا لَاعِبِینَ ﴿۳۸﴾

آنها را جز به حق نیافریده‏ایم لیكن بیشترشان نمى‏دانند (۳۹)

 

مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ ﴿۳۹﴾

در حقیقت روز جدا سازى موعد همه آنهاست (۴۰)

 

إِنَّ یَوْمَ الْفَصْلِ مِیقَاتُهُمْ أَجْمَعِینَ ﴿۴۰﴾

همان روزى كه هیچ دوستى از هیچ دوستى نمى‏تواند حمایتى كند و آنان یارى نمى‏شوند (۴۱)

 

یَوْمَ لَا یُغْنِی مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَیْئًا وَلَا هُمْ یُنصَرُونَ ﴿۴۱﴾

مگر كسى را كه خدا رحمت كرده است زیرا كه اوست همان ارجمند مهربان (۴۲)

 

إِلَّا مَن رَّحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ ﴿۴۲﴾

آرى درخت زقوم (۴۳)

 

إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ ﴿۴۳﴾

خوراك گناه پیشه است (۴۴)

 

طَعَامُ الْأَثِیمِ ﴿۴۴﴾

چون مس گداخته در شكمها مى‏گدازد (۴۵)

 

كَالْمُهْلِ یَغْلِی فِی الْبُطُونِ ﴿۴۵﴾

همانند جوشش آب جوشان (۴۶)

 

كَغَلْیِ الْحَمِیمِ ﴿۴۶﴾

او را بگیرید و به میان دوزخش بكشانید (۴۷)

 

خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَى سَوَاء الْجَحِیمِ ﴿۴۷﴾

آنگاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ریزید (۴۸)

 

ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِیمِ ﴿۴۸﴾

بچش كه تو همان ارجمند بزرگوارى (۴۹)

 

ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِیزُ الْكَرِیمُ ﴿۴۹﴾

این است همان چیزى كه در باره آن تردید مى‏كردید (۵۰)

 

إِنَّ هَذَا مَا كُنتُم بِهِ تَمْتَرُونَ ﴿۵۰﴾

به راستى پرهیزگاران در جایگاهى آسوده [اند] (۵۱)

 

إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی مَقَامٍ أَمِینٍ ﴿۵۱﴾

در بوستانها و كنار چشمه‏سارها (۵۲)

 

فِی جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ ﴿۵۲﴾

پرنیان نازك و دیباى ستبر مى‏پوشند [و] برابر هم نشسته‏اند (۵۳)

 

یَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَابِلِینَ ﴿۵۳﴾

[آرى] چنین [خواهد بود] و آنها را با حوریان درشت‏چشم همسر مى‏گردانیم (۵۴)

 

كَذَلِكَ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِینٍ ﴿۵۴﴾

در آنجا هر میوه‏اى را [كه بخواهند] آسوده خاطر مى‏طلبند (۵۵)

 

یَدْعُونَ فِیهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِینَ ﴿۵۵﴾

در آنجا جز مرگ نخستین مرگ نخواهند چشید و [خدا] آنها را از عذاب دوزخ نگاه مى‏دارد (۵۶)

 

لَا یَذُوقُونَ فِیهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَى وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِیمِ ﴿۵۶﴾

[این] بخششى است از جانب پروردگار تو این است همان كامیابى بزرگ (۵۷)

 

فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ﴿۵۷﴾

در حقیقت [قرآن] را بر زبان تو آسان گردانیدیم امید كه پند پذیرند (۵۸)

 

فَإِنَّمَا یَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ یَتَذَكَّرُونَ ﴿۵۸﴾

پس مراقب باش زیرا كه آنان هم مراقبند (۵۹)

 

فَارْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ﴿۵۹﴾




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : اکبر صادقی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :