تبلیغات
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها - ق
 
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها
التماس دعا خیر و فاتحه نثار روح مادر و پدرم
سوره ۵۰: ق - جزء ۲۶


 
   




به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

قاف سوگند به قرآن باشكوه (۱)

 

ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِیدِ ﴿۱﴾

[كه آنان نگرویدند] بلكه از اینكه هشداردهنده‏اى از خودشان برایشان آمد در شگفت‏شدند و كافران گفتند این [محمد و حكایت معاد] چیزى عجیب است (۲)

 

بَلْ عَجِبُوا أَن جَاءهُمْ مُنذِرٌ مِّنْهُمْ فَقَالَ الْكَافِرُونَ هَذَا شَیْءٌ عَجِیبٌ ﴿۲﴾

آیا چون مردیم و خاك شدیم [زنده مى‏شویم] این بازگشتى بعید است (۳)

 

أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا ذَلِكَ رَجْعٌ بَعِیدٌ ﴿۳﴾

قطعا دانسته‏ایم كه زمین [چه مقدار] از اجسادشان فرو مى‏كاهد و پیش ما كتاب ضبطكننده‏اى است (۴)

 

قَدْ عَلِمْنَا مَا تَنقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ وَعِندَنَا كِتَابٌ حَفِیظٌ ﴿۴﴾

[نه] بلكه حقیقت را وقتى برایشان آمد دروغ خواندند و آنها در كارى سردرگم [مانده]اند (۵)

 

بَلْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءهُمْ فَهُمْ فِی أَمْرٍ مَّرِیجٍ ﴿۵﴾

مگر به آسمان بالاى سرشان ننگریسته‏اند كه چگونه آن را ساخته و زینتش داده‏ایم و براى آن هیچ گونه شكافتگى نیست (۶)

 

أَفَلَمْ یَنظُرُوا إِلَى السَّمَاء فَوْقَهُمْ كَیْفَ بَنَیْنَاهَا وَزَیَّنَّاهَا وَمَا لَهَا مِن فُرُوجٍ ﴿۶﴾

و زمین را گستردیم و در آن لنگر[آسا كوه]ها فرو افكندیم و در آن از هر گونه جفت دل‏انگیز رویانیدیم (۷)

 

وَالْأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَیْنَا فِیهَا رَوَاسِیَ وَأَنبَتْنَا فِیهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ بَهِیجٍ ﴿۷﴾

[تا] براى هر بنده توبه‏كارى بینش‏افزا و پندآموز باشد (۸)

 

تَبْصِرَةً وَذِكْرَى لِكُلِّ عَبْدٍ مُّنِیبٍ ﴿۸﴾

و از آسمان آبى پر بركت فرود آوردیم پس بدان [وسیله] باغها و دانه‏هاى دروكردنى رویانیدیم (۹)

 

وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً مُّبَارَكًا فَأَنبَتْنَا بِهِ جَنَّاتٍ وَحَبَّ الْحَصِیدِ ﴿۹﴾

و درختان تناور خرما كه خوشه[هاى] روى هم چیده دارند (۱۰)

 

وَالنَّخْلَ بَاسِقَاتٍ لَّهَا طَلْعٌ نَّضِیدٌ ﴿۱۰﴾

[اینها همه] براى روزى بندگان [من] است و با آن [آب] سرزمین مرده‏اى را زنده گردانیدیم رستاخیز [نیز] چنین است (۱۱)

 

رِزْقًا لِّلْعِبَادِ وَأَحْیَیْنَا بِهِ بَلْدَةً مَّیْتًا كَذَلِكَ الْخُرُوجُ ﴿۱۱﴾

پیش از ایشان قوم نوح و اصحاب رس و ثمود (۱۲)

 

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَأَصْحَابُ الرَّسِّ وَثَمُودُ ﴿۱۲﴾

و عاد و فرعون و برادران لوط (۱۳)

 

وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ وَإِخْوَانُ لُوطٍ ﴿۱۳﴾

و بیشه‏نشینان و قوم تبع به تكذیب پرداختند همگى فرستادگان [ما] را به دروغ گرفتند و [در نتیجه] تهدید [من] واجب آمد (۱۴)

 

وَأَصْحَابُ الْأَیْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِیدِ ﴿۱۴﴾

مگر از آفرینش نخستین [خود] به تنگ آمدیم [نه] بلكه آنها از خلق جدید در شبهه‏اند (۱۵)

 

أَفَعَیِینَا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِی لَبْسٍ مِّنْ خَلْقٍ جَدِیدٍ ﴿۱۵﴾

و ما انسان را آفریده‏ایم و مى‏دانیم كه نفس او چه وسوسه‏اى به او مى‏كند و ما از شاهرگ [او] به او نزدیكتریم (۱۶)

 

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ ﴿۱۶﴾

آنگاه كه دو [فرشته] دریافت‏كننده از راست و از چپ مراقب نشسته‏اند (۱۷)

 

إِذْ یَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّیَانِ عَنِ الْیَمِینِ وَعَنِ الشِّمَالِ قَعِیدٌ ﴿۱۷﴾

[آدمى] هیچ سخنى را به لفظ درنمى‏آورد مگر اینكه مراقبى آماده نزد او [آن را ضبط مى‏كند] (۱۸)

 

مَا یَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَیْهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ ﴿۱۸﴾

و سكرات مرگ به راستى در رسید این همان است كه از آن مى‏گریختى (۱۹)

 

وَجَاءتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذَلِكَ مَا كُنتَ مِنْهُ تَحِیدُ ﴿۱۹﴾

و در صور دمیده شود این است روز تهدید [من] (۲۰)

 

وَنُفِخَ فِی الصُّورِ ذَلِكَ یَوْمُ الْوَعِیدِ ﴿۲۰﴾

و هر كسى مى‏آید [در حالى كه] با او سوق‏دهنده و گواهى‏دهنده‏اى است (۲۱)

 

وَجَاءتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَائِقٌ وَشَهِیدٌ ﴿۲۱﴾

[به او مى‏گویند] واقعا كه از این [حال] سخت در غفلت بودى و[لى] ما پرده‏ات را [از جلوى چشمانت] برداشتیم و دیده‏ات امروز تیز است (۲۲)

 

لَقَدْ كُنتَ فِی غَفْلَةٍ مِّنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَاءكَ فَبَصَرُكَ الْیَوْمَ حَدِیدٌ ﴿۲۲﴾

و [فرشته] همنشین او مى‏گوید این است آنچه پیش من آماده است [و ثبت كرده‏ام] (۲۳)

 

وَقَالَ قَرِینُهُ هَذَا مَا لَدَیَّ عَتِیدٌ ﴿۲۳﴾

[به آن دو فرشته خطاب مى‏شود] هر كافر سرسختى را در جهنم فروافكنید (۲۴)

 

أَلْقِیَا فِی جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِیدٍ ﴿۲۴﴾

[هر] بازدارنده از خیرى [هر] متجاوز شكاكى (۲۵)

 

مَّنَّاعٍ لِّلْخَیْرِ مُعْتَدٍ مُّرِیبٍ ﴿۲۵﴾

كه با خداوند خدایى دیگر قرار داد [اى دو فرشته] او را در عذاب شدید فرو افكنید (۲۶)

 

الَّذِی جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَأَلْقِیَاهُ فِی الْعَذَابِ الشَّدِیدِ ﴿۲۶﴾

[شیطان] همدمش مى‏گوید پروردگار ما من او را به عصیان وانداشتم لیكن [خودش] در گمراهى دور و درازى بود (۲۷)

 

قَالَ قَرِینُهُ رَبَّنَا مَا أَطْغَیْتُهُ وَلَكِن كَانَ فِی ضَلَالٍ بَعِیدٍ ﴿۲۷﴾

[خدا] مى‏فرماید در پیشگاه من با همدیگر مستیزید [كه] از پیش به شما هشدار داده بودم (۲۸)

 

قَالَ لَا تَخْتَصِمُوا لَدَیَّ وَقَدْ قَدَّمْتُ إِلَیْكُم بِالْوَعِیدِ ﴿۲۸﴾

پیش من حكم دگرگون نمى‏شود و من [نسبت] به بندگانم بیدادگر نیستم (۲۹)

 

مَا یُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَیَّ وَمَا أَنَا بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِیدِ ﴿۲۹﴾

آن روز كه [ما] به دوزخ مى‏گوییم آیا پر شدى و مى‏گوید آیا باز هم هست (۳۰)

 

یَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَتَقُولُ هَلْ مِن مَّزِیدٍ ﴿۳۰﴾

و بهشت را براى پرهیزگاران نزدیك گردانند بى‏آنكه دور باشد (۳۱)

 

وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِینَ غَیْرَ بَعِیدٍ ﴿۳۱﴾

[و به آنان گویند] این همان است كه وعده یافته‏اید [و] براى هر توبه‏كار نگهبان [حدود خدا] خواهد بود (۳۲)

 

هَذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِیظٍ ﴿۳۲﴾

آنكه در نهان از خداى بخشنده بترسد و با دلى توبه‏كار [باز] آید (۳۳)

 

مَنْ خَشِیَ الرَّحْمَن بِالْغَیْبِ وَجَاء بِقَلْبٍ مُّنِیبٍ ﴿۳۳﴾

به سلامت [و شادكامى] در آن درآیید [كه] این روز جاودانگى است (۳۴)

 

ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ ذَلِكَ یَوْمُ الْخُلُودِ ﴿۳۴﴾

هر چه بخواهند در آنجا دارند و پیش ما فزونتر [هم] هست (۳۵)

 

لَهُم مَّا یَشَاؤُونَ فِیهَا وَلَدَیْنَا مَزِیدٌ ﴿۳۵﴾

و چه بسا نسلها كه پیش از ایشان هلاك كردیم كه [بس] نیرومندتر از اینان بودند و در شهرها پرسه زده بودند [اما سرانجام] مگر گریزگاهى بود (۳۶)

 

وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُم بَطْشًا فَنَقَّبُوا فِی الْبِلَادِ هَلْ مِن مَّحِیصٍ ﴿۳۶﴾

قطعا در این [عقوبتها] براى هر صاحبدل و حق نیوشى كه خود به گواهى ایستد عبرتى است (۳۷)

 

إِنَّ فِی ذَلِكَ لَذِكْرَى لِمَن كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِیدٌ ﴿۳۷﴾

و در حقیقت آسمانها و زمین و آنچه را كه میان آن دو است در شش هنگام آفریدیم و احساس ماندگى نكردیم (۳۸)

 

وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ وَمَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبٍ ﴿۳۸﴾

و بر آنچه مى‏گویند صبر كن و پیش از برآمدن آفتاب و پیش از غروب به ستایش پروردگارت تسبیح گوى (۳۹)

 

فَاصْبِرْ عَلَى مَا یَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ ﴿۳۹﴾

و پاره‏اى از شب و به دنبال سجود [به صورت تعقیب و نافله] او را تسبیح گوى (۴۰)

 

وَمِنَ اللَّیْلِ فَسَبِّحْهُ وَأَدْبَارَ السُّجُودِ ﴿۴۰﴾

و روزى كه منادى از جایى نزدیك ندا درمى‏دهد به گوش باش (۴۱)

 

وَاسْتَمِعْ یَوْمَ یُنَادِ الْمُنَادِ مِن مَّكَانٍ قَرِیبٍ ﴿۴۱﴾

روزى كه فریاد [رستاخیز] را به حق مى‏شنوند آن [روز] روز بیرون آمدن [از زمین] است (۴۲)

 

یَوْمَ یَسْمَعُونَ الصَّیْحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِكَ یَوْمُ الْخُرُوجِ ﴿۴۲﴾

ماییم كه خود زندگى مى‏بخشیم و به مرگ مى‏رسانیم و برگشت به سوى ماست (۴۳)

 

إِنَّا نَحْنُ نُحْیِی وَنُمِیتُ وَإِلَیْنَا الْمَصِیرُ ﴿۴۳﴾

روزى كه زمین به سرعت از [اجساد] آنان جدا و شكافته مى‏شود این حشرى است كه بر ما آسان خواهد بود (۴۴)

 

یَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ذَلِكَ حَشْرٌ عَلَیْنَا یَسِیرٌ ﴿۴۴﴾

ما به آنچه مى‏گویند داناتریم و تو به زور وادارنده آنان نیستى پس به [وسیله] قرآن هر كه را از تهدید [من] مى‏ترسد پند ده (۴۵)

 

نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا یَقُولُونَ وَمَا أَنتَ عَلَیْهِم بِجَبَّارٍ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَن یَخَافُ وَعِیدِ ﴿۴۵﴾




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : اکبر صادقی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :