تبلیغات
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها - الذاریات
 
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها
التماس دعا خیر و فاتحه نثار روح مادر و پدرم
سوره ۵۱: الذاریات - جزء ۲۶, ۲۷


 
   




به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

سوگند به بادهاى ذره‏افشان (۱)

 

وَالذَّارِیَاتِ ذَرْوًا ﴿۱﴾

و ابرهاى گرانبار (۲)

 

فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا ﴿۲﴾

و سبك سیران (۳)

 

فَالْجَارِیَاتِ یُسْرًا ﴿۳﴾

و تقسیم‏كنندگان كار[ها] (۴)

 

فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا ﴿۴﴾

كه آنچه وعده داده شده‏اید راست است (۵)

 

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ ﴿۵﴾

و [روز] پاداش واقعیت دارد (۶)

 

وَإِنَّ الدِّینَ لَوَاقِعٌ ﴿۶﴾

سوگند به آسمان مشبك (۷)

 

وَالسَّمَاء ذَاتِ الْحُبُكِ ﴿۷﴾

كه شما [درباره قرآن] در سخنى گوناگونید (۸)

 

إِنَّكُمْ لَفِی قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍ ﴿۸﴾

[بگوى] تا هر كه از آن برگشته برگشته باشد (۹)

 

یُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ﴿۹﴾

مرگ بر دروغپردازان (۱۰)

 

قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ ﴿۱۰﴾

همانان كه در ورطه نادانى بى‏خبرند (۱۱)

 

الَّذِینَ هُمْ فِی غَمْرَةٍ سَاهُونَ ﴿۱۱﴾

پرسند روز پاداش كى است (۱۲)

 

یَسْأَلُونَ أَیَّانَ یَوْمُ الدِّینِ ﴿۱۲﴾

همان روز كه آنان بر آتش عقوبت [و آزموده] شوند (۱۳)

 

یَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ یُفْتَنُونَ ﴿۱۳﴾

عذاب [موعود] خود را بچشید این است همان [بلایى] كه با شتاب خواستار آن بودید (۱۴)

 

ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَذَا الَّذِی كُنتُم بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ ﴿۱۴﴾

پرهیزگاران در باغها و چشمه سارانند (۱۵)

 

إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَعُیُونٍ ﴿۱۵﴾

آنچه را پروردگارشان عطا فرموده مى‏گیرند زیرا كه آنها پیش از این نیكوكار بودند (۱۶)

 

آخِذِینَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُحْسِنِینَ ﴿۱۶﴾

و از شب اندكى را مى‏غنودند (۱۷)

 

كَانُوا قَلِیلًا مِّنَ اللَّیْلِ مَا یَهْجَعُونَ ﴿۱۷﴾

و در سحرگاهان [از خدا] طلب آمرزش مى‏كردند (۱۸)

 

وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ ﴿۱۸﴾

و در اموالشان براى سائل و محروم حقى [معین] بود (۱۹)

 

وَفِی أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ﴿۱۹﴾

و روى زمین براى اهل یقین نشانه‏هایى [متقاعدكننده] است (۲۰)

 

وَفِی الْأَرْضِ آیَاتٌ لِّلْمُوقِنِینَ ﴿۲۰﴾

و در خود شما پس مگر نمى‏بینید (۲۱)

 

وَفِی أَنفُسِكُمْ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿۲۱﴾

و روزى شما و آنچه وعده داده شده‏اید در آسمان است (۲۲)

 

وَفِی السَّمَاء رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ﴿۲۲﴾

پس سوگند به پروردگار آسمان و زمین كه واقعا او حق است همان گونه كه خود شما سخن مى‏گویید (۲۳)

 

فَوَرَبِّ السَّمَاء وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ ﴿۲۳﴾

آیا خبر مهمانان ارجمند ابراهیم به تو رسید (۲۴)

 

هَلْ أَتَاكَ حَدِیثُ ضَیْفِ إِبْرَاهِیمَ الْمُكْرَمِینَ ﴿۲۴﴾

چون بر او درآمدند پس سلام گفتند گفت‏سلام مردمى ناشناسید (۲۵)

 

إِذْ دَخَلُوا عَلَیْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ ﴿۲۵﴾

پس آهسته به سوى زنش رفت و گوساله‏اى فربه [و بریان] آورد (۲۶)

 

فَرَاغَ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاء بِعِجْلٍ سَمِینٍ ﴿۲۶﴾

آن را به نزدیكشان برد [و] گفت مگر نمى‏خورید (۲۷)

 

فَقَرَّبَهُ إِلَیْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿۲۷﴾

و [در دلش] از آنان احساس ترسى كرد گفتند مترس و او را به پسرى دانا مژده دادند (۲۸)

 

فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِیفَةً قَالُوا لَا تَخَفْ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِیمٍ ﴿۲۸﴾

و زنش با فریادى [از شگفتى] سر رسید و بر چهره خود زد و گفت زنى پیر نازا [چگونه بزاید] (۲۹)

 

فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِی صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِیمٌ ﴿۲۹﴾

گفتند پروردگارت چنین فرموده است او خود حكیم داناست (۳۰)

 

قَالُوا كَذَلِكَ قَالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِیمُ الْعَلِیمُ ﴿۳۰﴾

[ابراهیم] گفت اى فرستادگان ماموریت‏شما چیست (۳۱)

 

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَیُّهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿۳۱﴾

گفتند ما به سوى مردمى پلیدكار فرستاده شده‏ایم (۳۲)

 

قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمٍ مُّجْرِمِینَ ﴿۳۲﴾

تا سنگهایى از گل رس بر [سر] آنان فرو فرستیم (۳۳)

 

لِنُرْسِلَ عَلَیْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِینٍ ﴿۳۳﴾

[كه] نزد پروردگارت براى مسرفان نشان‏گذارى شده است (۳۴)

 

مُسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِینَ ﴿۳۴﴾

پس هر كه از مؤمنان در آن [شهرها] بود بیرون بردیم (۳۵)

 

فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِیهَا مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ﴿۳۵﴾

و[لى] در آنجا جز یك خانه از فرمانبران [خدا بیشتر] نیافتیم (۳۶)

 

فَمَا وَجَدْنَا فِیهَا غَیْرَ بَیْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِینَ ﴿۳۶﴾

و در آنجا براى آنها كه از عذاب پر درد مى‏ترسند عبرتى به جاى گذاشتیم (۳۷)

 

وَتَرَكْنَا فِیهَا آیَةً لِّلَّذِینَ یَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِیمَ ﴿۳۷﴾

و [نیز] در [ماجراى] موسى چون او را با حجتى آشكار به سوى فرعون گسیل داشتیم (۳۸)

 

وَفِی مُوسَى إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَى فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُّبِینٍ ﴿۳۸﴾

پس [فرعون] با اركان [دولت] خود روى برتافت و گفت [این شخص] ساحر یا دیوانه‏اى است (۳۹)

 

فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ وَقَالَ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿۳۹﴾

[تا] او و سپاهیانش را گرفتیم و آنان را در دریا افكندیم در حالى كه او [در آخرین لحظه] نكوهشگر [خود] بود (۴۰)

 

فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِی الْیَمِّ وَهُوَ مُلِیمٌ ﴿۴۰﴾

و در [ماجراى] عاد [نیز] چون بر [سر] آنها آن باد مهلك را فرستادیم (۴۱)

 

وَفِی عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَیْهِمُ الرِّیحَ الْعَقِیمَ ﴿۴۱﴾

به هر چه مى‏وزید آن را چون خاكستر استخوان مرده مى‏گردانید (۴۲)

 

مَا تَذَرُ مِن شَیْءٍ أَتَتْ عَلَیْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِیمِ ﴿۴۲﴾

و در [ماجراى] ثمود [نیز عبرتى بود] آنگاه كه به ایشان گفته شد تا چندى برخوردار شوید (۴۳)

 

وَفِی ثَمُودَ إِذْ قِیلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِینٍ ﴿۴۳﴾

تا [آنكه] از فرمان پروردگار خود سر برتافتند و در حالى كه آنها مى‏نگریستند آذرخش آنان را فرو گرفت (۴۴)

 

فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ یَنظُرُونَ ﴿۴۴﴾

در نتیجه نه توانستند به پاى خیزند و نه طلب یارى كنند (۴۵)

 

فَمَا اسْتَطَاعُوا مِن قِیَامٍ وَمَا كَانُوا مُنتَصِرِینَ ﴿۴۵﴾

و قوم نوح [نیز] پیش از آن [اقوام نامبرده همین گونه هلاك شدند] زیرا آنها مردمى نافرمان بودند (۴۶)

 

وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِینَ ﴿۴۶﴾

و آسمان را به قدرت خود برافراشتیم و بى‏گمان ما [آسمان]گستریم (۴۷)

 

وَالسَّمَاء بَنَیْنَاهَا بِأَیْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ﴿۴۷﴾

و زمین را گسترانیده‏ایم و چه نیكو گسترندگانیم (۴۸)

 

وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ ﴿۴۸﴾

و از هر چیزى دو گونه [یعنى نر و ماده] آفریدیم امید كه شما عبرت گیرید (۴۹)

 

وَمِن كُلِّ شَیْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَیْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿۴۹﴾

پس به سوى خدا بگریزید كه من شما را از طرف او بیم‏دهنده‏اى آشكارم (۵۰)

 

فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّی لَكُم مِّنْهُ نَذِیرٌ مُّبِینٌ ﴿۵۰﴾

و با خدا معبودى دیگر قرار مدهید كه من از جانب او هشداردهنده‏اى آشكارم (۵۱)

 

وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ إِنِّی لَكُم مِّنْهُ نَذِیرٌ مُّبِینٌ ﴿۵۱﴾

بدین سان بر كسانى كه پیش از آنها بودند هیچ پیامبرى نیامد جز اینكه گفتند ساحر یا دیوانه‏اى است (۵۲)

 

كَذَلِكَ مَا أَتَى الَّذِینَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿۵۲﴾

آیا همدیگر را به این [سخن] سفارش كرده بودند [نه] بلكه آنان مردمى سركش بودند (۵۳)

 

أَتَوَاصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ ﴿۵۳﴾

پس از آنان روى بگردان كه تو در خور نكوهش نیستى (۵۴)

 

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنتَ بِمَلُومٍ ﴿۵۴﴾

و پند ده كه مؤمنان را پند سود بخشد (۵۵)

 

وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنفَعُ الْمُؤْمِنِینَ ﴿۵۵﴾

و جن و انس را نیافریدم جز براى آنكه مرا بپرستند (۵۶)

 

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ ﴿۵۶﴾

از آنان هیچ روزیى نمى‏خواهم و نمى‏خواهم كه مرا خوراك دهند (۵۷)

 

مَا أُرِیدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَا أُرِیدُ أَن یُطْعِمُونِ ﴿۵۷﴾

خداست كه خود روزى بخش نیرومند استوار است (۵۸)

 

إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِینُ ﴿۵۸﴾

پس براى كسانى كه ستم كردند بهره‏اى است از عذاب همانند بهره عذاب یاران [قبلى]شان پس [بگو] در خواستن عذاب از من شتابزدگى نكنند (۵۹)

 

فَإِنَّ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا ذَنُوبًا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَابِهِمْ فَلَا یَسْتَعْجِلُونِ ﴿۵۹﴾

پس واى بر كسانى كه كافر شده‏اند از آن روزى كه وعده یافته‏اند (۶۰)

 

فَوَیْلٌ لِّلَّذِینَ كَفَرُوا مِن یَوْمِهِمُ الَّذِی یُوعَدُونَ ﴿۶۰﴾




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : اکبر صادقی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :