تبلیغات
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها - الطور
 
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها
التماس دعا خیر و فاتحه نثار روح مادر و پدرم
سوره ۵۲: الطور - جزء ۲۷


 
   




به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

سوگند به طور (۱)

 

وَالطُّورِ ﴿۱﴾

و كتابى نگاشته شده (۲)

 

وَكِتَابٍ مَّسْطُورٍ ﴿۲﴾

در طومارى گسترده (۳)

 

فِی رَقٍّ مَّنشُورٍ ﴿۳﴾

سوگند به آن خانه آباد [خدا] (۴)

 

وَالْبَیْتِ الْمَعْمُورِ ﴿۴﴾

سوگند به بام بلند [آسمان] (۵)

 

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ ﴿۵﴾

و آن دریاى سرشار [و افروخته] (۶)

 

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ﴿۶﴾

كه عذاب پروردگارت واقع‏شدنى است (۷)

 

إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ ﴿۷﴾

آن را هیچ بازدارنده‏اى نیست (۸)

 

مَا لَهُ مِن دَافِعٍ ﴿۸﴾

روزى كه آسمان سخت در تب و تاب افتد (۹)

 

یَوْمَ تَمُورُ السَّمَاء مَوْرًا ﴿۹﴾

و كوهها [جمله] به حركت درآیند (۱۰)

 

وَتَسِیرُ الْجِبَالُ سَیْرًا ﴿۱۰﴾

پس واى بر تكذیب‏كنندگان در آن روز (۱۱)

 

فَوَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِینَ ﴿۱۱﴾

آنان كه به یاوه سرگرمند (۱۲)

 

الَّذِینَ هُمْ فِی خَوْضٍ یَلْعَبُونَ ﴿۱۲﴾

روزى كه به سوى آتش جهنم كشیده مى‏شوند [چه] كشیدنى (۱۳)

 

یَوْمَ یُدَعُّونَ إِلَى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ﴿۱۳﴾

[و به آنان گویند] این همان آتشى است كه دروغش مى‏پنداشتید (۱۴)

 

هَذِهِ النَّارُ الَّتِی كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ﴿۱۴﴾

آیا این افسون است‏یا شما [درست] نمى‏بینید (۱۵)

 

أَفَسِحْرٌ هَذَا أَمْ أَنتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ﴿۱۵﴾

به آن درآیید خواه بشكیبید یا نشكیبید به حال شما یكسان است تنها به آنچه مى‏كردید مجازات مى‏یابید (۱۶)

 

اصْلَوْهَا فَاصْبِرُوا أَوْ لَا تَصْبِرُوا سَوَاء عَلَیْكُمْ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۱۶﴾

پرهیزگاران در باغهایى و [در] ناز و نعمتند (۱۷)

 

إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَنَعِیمٍ ﴿۱۷﴾

به آنچه پروردگارشان به آنان داده دلشادند و پروردگارشان آنها را از عذاب دوزخ مصون داشته است (۱۸)

 

فَاكِهِینَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِیمِ ﴿۱۸﴾

[به آنان گویند] به [پاداش] آنچه به جاى مى‏آوردید بخورید و بنوشید گواراتان باد (۱۹)

 

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِیئًا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۱۹﴾

بر تختهایى ردیف هم تكیه زده‏اند و حوران درشت‏چشم را همسر آنان گردانده‏ایم (۲۰)

 

مُتَّكِئِینَ عَلَى سُرُرٍ مَّصْفُوفَةٍ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِینٍ ﴿۲۰﴾

و كسانى كه گرویده و فرزندانشان آنها را در ایمان پیروى كرده‏اند فرزندانشان را به آنان ملحق خواهیم كرد و چیزى از كار[ها]شان را نمى‏كاهیم هر كسى در گرو دستاورد خویش است (۲۱)

 

وَالَّذِینَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّیَّتُهُم بِإِیمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَیْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِینٌ ﴿۲۱﴾

با [هر نوع] میوه و گوشتى كه دلخواه آنهاست آنان را مدد [و تقویت] مى‏كنیم (۲۲)

 

وَأَمْدَدْنَاهُم بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِّمَّا یَشْتَهُونَ ﴿۲۲﴾

در آنجا جامى از دست هم مى‏ربایند [و بر سرش همچشمى مى‏كنند] كه در آن نه یاوه گویى است و نه گناه (۲۳)

 

یَتَنَازَعُونَ فِیهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِیهَا وَلَا تَأْثِیمٌ ﴿۲۳﴾

و براى [خدمت] آنان پسرانى است كه بر گردشان همى‏گردند انگارى آنها مرواریدى‏اند كه [در صدف] نهفته است (۲۴)

 

وَیَطُوفُ عَلَیْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُونٌ ﴿۲۴﴾

و برخى‏شان رو به برخى كنند [و] از هم پرسند (۲۵)

 

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ یَتَسَاءلُونَ ﴿۲۵﴾

گویند ما پیشتر در میان خانواده خود بیمناك بودیم (۲۶)

 

قَالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِی أَهْلِنَا مُشْفِقِینَ ﴿۲۶﴾

پس خدا بر ما منت نهاد و ما را از عذاب گرم [مرگبار] حفظ كرد (۲۷)

 

فَمَنَّ اللَّهُ عَلَیْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ ﴿۲۷﴾

ما از دیرباز او را مى‏خواندیم كه او همان نیكوكار مهربان است (۲۸)

 

إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِیمُ ﴿۲۸﴾

پس اندرز ده كه تو به لطف پروردگارت نه كاهنى و نه دیوانه (۲۹)

 

فَذَكِّرْ فَمَا أَنتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ ﴿۲۹﴾

یا مى‏گویند شاعرى است كه انتظار مرگش را مى‏بریم [و چشم به راه بد زمانه بر اوییم] (۳۰)

 

أَمْ یَقُولُونَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهِ رَیْبَ الْمَنُونِ ﴿۳۰﴾

بگو منتظر باشید كه من [نیز] با شما از منتظرانم (۳۱)

 

قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّی مَعَكُم مِّنَ الْمُتَرَبِّصِینَ ﴿۳۱﴾

آیا پندارهایشان آنان را به این [موضعگیرى] وا مى‏دارد یا [نه] آنها مردمى سركشند (۳۲)

 

أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَامُهُم بِهَذَا أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ ﴿۳۲﴾

یا مى‏گویند آن را بربافته [نه] بلكه باور ندارند (۳۳)

 

أَمْ یَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ بَل لَّا یُؤْمِنُونَ ﴿۳۳﴾

پس اگر راست مى‏گویند سخنى مثل آن بیاورند (۳۴)

 

فَلْیَأْتُوا بِحَدِیثٍ مِّثْلِهِ إِن كَانُوا صَادِقِینَ ﴿۳۴﴾

آیا از هیچ خلق شده‏اند یا آنكه خودشان خالق [خود] هستند (۳۵)

 

أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَیْرِ شَیْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ ﴿۳۵﴾

آیا آسمانها و زمین را [آنان] خلق كرده‏اند [نه] بلكه یقین ندارند (۳۶)

 

أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بَل لَّا یُوقِنُونَ ﴿۳۶﴾

آیا ذخایر پروردگار تو پیش آنهاست‏یا ایشان تسلط [تام] دارند (۳۷)

 

أَمْ عِندَهُمْ خَزَائِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ الْمُصَیْطِرُونَ ﴿۳۷﴾

آیا نردبانى دارند كه بر آن [بر شوند و] بشنوند پس باید شنونده آنان برهانى آشكار بیاورد (۳۸)

 

أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ یَسْتَمِعُونَ فِیهِ فَلْیَأْتِ مُسْتَمِعُهُم بِسُلْطَانٍ مُّبِینٍ ﴿۳۸﴾

آیا خدا را دختران است و شما را پسران (۳۹)

 

أَمْ لَهُ الْبَنَاتُ وَلَكُمُ الْبَنُونَ ﴿۳۹﴾

آیا از آنها مزدى مطالبه مى‏كنى و آنان از [تعهد اداى] تاوان گرانبارند (۴۰)

 

أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ ﴿۴۰﴾

آیا [علم] غیب پیش آنهاست و آنها مى‏نویسند (۴۱)

 

أَمْ عِندَهُمُ الْغَیْبُ فَهُمْ یَكْتُبُونَ ﴿۴۱﴾

یا مى‏خواهند نیرنگى بزنند و [لى] آنان كه كافر شده‏اند خود دچار نیرنگ شده‏اند (۴۲)

 

أَمْ یُرِیدُونَ كَیْدًا فَالَّذِینَ كَفَرُوا هُمُ الْمَكِیدُونَ ﴿۴۲﴾

آیا ایشان را جز خدا معبودى است منزه است‏خدا از آنچه [با او] شریك مى‏گردانند (۴۳)

 

أَمْ لَهُمْ إِلَهٌ غَیْرُ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِكُونَ ﴿۴۳﴾

و اگر پاره‏سنگى را در حال سقوط از آسمان ببینند مى‏گویند ابرى متراكم است (۴۴)

 

وَإِن یَرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاءِ سَاقِطًا یَقُولُوا سَحَابٌ مَّرْكُومٌ ﴿۴۴﴾

پس بگذارشان تا به آن روزى كه در آن بیهوش مى‏افتند برسند (۴۵)

 

فَذَرْهُمْ حَتَّى یُلَاقُوا یَوْمَهُمُ الَّذِی فِیهِ یُصْعَقُونَ ﴿۴۵﴾

روزى كه نیرنگشان به هیچ‏وجه به كارشان نیاید و حمایت نیابند (۴۶)

 

یَوْمَ لَا یُغْنِی عَنْهُمْ كَیْدُهُمْ شَیْئًا وَلَا هُمْ یُنصَرُونَ ﴿۴۶﴾

و در حقیقت غیر از این [مجازات] عذابى [دیگر] براى كسانى كه ظلم كرده‏اند خواهد بود ولى بیشترشان نمى‏دانند [كه آن عذاب چیست] (۴۷)

 

وَإِنَّ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا عَذَابًا دُونَ ذَلِكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا یَعْلَمُونَ ﴿۴۷﴾

و در برابر دستور پروردگارت شكیبایى پیشه كن كه تو خود در حمایت مایى و هنگامى كه [از خواب] بر مى‏خیزى به نیایش پروردگارت تسبیح گوى (۴۸)

 

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْیُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِینَ تَقُومُ ﴿۴۸﴾

و [نیز] پاره‏اى از شب و در فروشدن ستارگان تسبیح‏گوى او باش (۴۹)

 

وَمِنَ اللَّیْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ ﴿۴۹﴾




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : اکبر صادقی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :