تبلیغات
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها - القمر
 
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها
التماس دعا خیر و فاتحه نثار روح مادر و پدرم
سوره ۵۴: القمر - جزء ۲۷


 
   




به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

نزدیك شد قیامت و از هم شكافت ماه (۱)

 

اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانشَقَّ الْقَمَرُ ﴿۱﴾

و هر گاه نشانه‏اى ببینند روى بگردانند و گویند سحرى دایم است (۲)

 

وَإِن یَرَوْا آیَةً یُعْرِضُوا وَیَقُولُوا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ ﴿۲﴾

و به تكذیب دست زدند و هوسهاى خویش را دنبال كردند و [لى] هر كارى را [آخر] قرارى است (۳)

 

وَكَذَّبُوا وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءهُمْ وَكُلُّ أَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ ﴿۳﴾

و قطعا از اخبار آنچه در آن مایه انزجار [از كفر] است به ایشان رسید (۴)

 

وَلَقَدْ جَاءهُم مِّنَ الْأَنبَاء مَا فِیهِ مُزْدَجَرٌ ﴿۴﴾

حكمت بالغه [حق این بود] ولى هشدارها سود نكرد (۵)

 

حِكْمَةٌ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُ ﴿۵﴾

پس از آنان روى برتاب روزى كه داعى [حق] به سوى امرى دهشتناك دعوت مى‏كند (۶)

 

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ یَوْمَ یَدْعُ الدَّاعِ إِلَى شَیْءٍ نُّكُرٍ ﴿۶﴾

در حالى كه دیدگان خود را فروهشته‏اند چون ملخهاى پراكنده از گورها[ى خود] برمى‏آیند (۷)

 

خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ یَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُّنتَشِرٌ ﴿۷﴾

به سرعت‏سوى آن دعوتگر مى‏شتابند كافران مى‏گویند امروز [چه] روز دشوارى است (۸)

 

مُّهْطِعِینَ إِلَى الدَّاعِ یَقُولُ الْكَافِرُونَ هَذَا یَوْمٌ عَسِرٌ ﴿۸﴾

پیش از آنان قوم نوح [نیز] به تكذیب پرداختند و بنده ما را دروغزن خواندند و گفتند دیوانه‏اى است و [بسى] آزار كشید (۹)

 

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا وَقَالُوا مَجْنُونٌ وَازْدُجِرَ ﴿۹﴾

تا پروردگارش را خواند كه من مغلوب شدم به داد من برس (۱۰)

 

فَدَعَا رَبَّهُ أَنِّی مَغْلُوبٌ فَانتَصِرْ ﴿۱۰﴾

پس درهاى آسمان را به آبى ریزان گشودیم (۱۱)

 

فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاء بِمَاء مُّنْهَمِرٍ ﴿۱۱﴾

و از زمین چشمه‏ها جوشانیدیم تا آب [زمین و آسمان] براى امرى كه مقدر شده بود به هم پیوستند (۱۲)

 

وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُیُونًا فَالْتَقَى الْمَاء عَلَى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ﴿۱۲﴾

و او را بر [كشتى] تخته‏دار و میخ‏آجین سوار كردیم (۱۳)

 

وَحَمَلْنَاهُ عَلَى ذَاتِ أَلْوَاحٍ وَدُسُرٍ ﴿۱۳﴾

[كشتى] زیر نظر ما روان بود [این] پاداش كسى بود كه مورد انكار واقع شده بود (۱۴)

 

تَجْرِی بِأَعْیُنِنَا جَزَاء لِّمَن كَانَ كُفِرَ ﴿۱۴﴾

و به راستى آن [سفینه] را بر جاى نهادیم [تا] عبرتى [باشد] پس آیا پندگیرنده‏اى هست (۱۵)

 

وَلَقَد تَّرَكْنَاهَا آیَةً فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿۱۵﴾

پس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ى من] (۱۶)

 

فَكَیْفَ كَانَ عَذَابِی وَنُذُرِ ﴿۱۶﴾

و قطعا قرآن را براى پندآموزى آسان كرده‏ایم پس آیا پندگیرنده‏اى هست (۱۷)

 

وَلَقَدْ یَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿۱۷﴾

عادیان به تكذیب پرداختند پس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ى من] (۱۸)

 

كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَیْفَ كَانَ عَذَابِی وَنُذُرِ ﴿۱۸﴾

ما بر [سر] آنان در روز شومى به طور مداوم تندبادى توفنده فرستادیم (۱۹)

 

إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَیْهِمْ رِیحًا صَرْصَرًا فِی یَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّ ﴿۱۹﴾

[كه] مردم را از جا مى‏كند گویى تنه‏هاى نخلى بودند كه ریشه‏كن شده بودند (۲۰)

 

تَنزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنقَعِرٍ ﴿۲۰﴾

پس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ى من] (۲۱)

 

فَكَیْفَ كَانَ عَذَابِی وَنُذُرِ ﴿۲۱﴾

و قطعا قرآن را براى پندآموزى آسان كرده‏ایم پس آیا پندگیرنده‏اى هست (۲۲)

 

وَلَقَدْ یَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿۲۲﴾

قوم ثمود هشداردهندگان را تكذیب كردند (۲۳)

 

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ ﴿۲۳﴾

و گفتند آیا تنها بشرى از خودمان را پیروى كنیم در این صورت ما واقعا در گمراهى و جنون خواهیم بود (۲۴)

 

فَقَالُوا أَبَشَرًا مِّنَّا وَاحِدًا نَّتَّبِعُهُ إِنَّا إِذًا لَّفِی ضَلَالٍ وَسُعُرٍ ﴿۲۴﴾

آیا از میان ما [وحى] بر او القا شده است [نه] بلكه او دروغگویى گستاخ است (۲۵)

 

أَؤُلْقِیَ الذِّكْرُ عَلَیْهِ مِن بَیْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ ﴿۲۵﴾

به زودى فردا بدانند دروغگوى گستاخ كیست (۲۶)

 

سَیَعْلَمُونَ غَدًا مَّنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ ﴿۲۶﴾

ما براى آزمایش آنان [آن] ماده‏شتر را فرستادیم و [به صالح گفتیم]مراقب آنان باش و شكیبایى كن (۲۷)

 

إِنَّا مُرْسِلُو النَّاقَةِ فِتْنَةً لَّهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْ ﴿۲۷﴾

و به آنان خبر ده كه آب میانشان بخش شده‏است هر كدام را آب به نوبت‏خواهد بود (۲۸)

 

وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ الْمَاء قِسْمَةٌ بَیْنَهُمْ كُلُّ شِرْبٍ مُّحْتَضَرٌ ﴿۲۸﴾

پس رفیقشان را صدا كردند و [او] شمشیر كشید و [شتر را] پى كرد (۲۹)

 

فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَى فَعَقَرَ ﴿۲۹﴾

پس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ى من] (۳۰)

 

فَكَیْفَ كَانَ عَذَابِی وَنُذُرِ ﴿۳۰﴾

ما بر [سر]شان یك فریاد [مرگبار] فرستادیم و چون گیاه خشكیده [كومه‏ها] ریزریز شدند (۳۱)

 

إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَیْهِمْ صَیْحَةً وَاحِدَةً فَكَانُوا كَهَشِیمِ الْمُحْتَظِرِ ﴿۳۱﴾

و قطعا قرآن را براى پندآموزى آسان كردیم پس آیا پندگیرنده‏اى هست (۳۲)

 

وَلَقَدْ یَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿۳۲﴾

قوم لوط هشداردهندگان را تكذیب كردند (۳۳)

 

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ ﴿۳۳﴾

ما بر [سر] آنان سنگبارانى [انفجارى] فروفرستادیم [و] فقط خانواده لوط بودند كه سحرگاهشان رهانیدیم (۳۴)

 

إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَیْهِمْ حَاصِبًا إِلَّا آلَ لُوطٍ نَّجَّیْنَاهُم بِسَحَرٍ ﴿۳۴﴾

[و این] رحمتى از جانب ما بود هر كه سپاس دارد بدین‏سان [او را] پاداش مى‏دهیم (۳۵)

 

نِعْمَةً مِّنْ عِندِنَا كَذَلِكَ نَجْزِی مَن شَكَرَ ﴿۳۵﴾

و [لوط] آنها را از عذاب ما سخت بیم داده بود و[لى] در تهدیدها[ى ما] به جدال برخاستند (۳۶)

 

وَلَقَدْ أَنذَرَهُم بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ ﴿۳۶﴾

و از مهمان[هاى] او كام دل خواستند پس فروغ دیدگانشان را ستردیم و [گفتیم] [مزه] عذاب و هشدارهاى مرا بچشید (۳۷)

 

وَلَقَدْ رَاوَدُوهُ عَن ضَیْفِهِ فَطَمَسْنَا أَعْیُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذَابِی وَنُذُرِ ﴿۳۷﴾

و به راستى كه سپیده‏دم عذابى پیگیر به سر وقت آنان آمد (۳۸)

 

وَلَقَدْ صَبَّحَهُم بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّ ﴿۳۸﴾

پس عذاب و هشدارهاى مرا بچشید (۳۹)

 

فَذُوقُوا عَذَابِی وَنُذُرِ ﴿۳۹﴾

و قطعا قرآن را براى پندآموزى آسان كردیم پس آیا پندگیرنده‏اى هست (۴۰)

 

وَلَقَدْ یَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿۴۰﴾

و در حقیقت هشداردهندگان به جانب فرعونیان آمدند (۴۱)

 

وَلَقَدْ جَاء آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ ﴿۴۱﴾

[اما آنها] همه معجزات ما را تكذیب كردند تا چون زبردستى زورمند [گریبان] آنان را گرفتیم (۴۲)

 

كَذَّبُوا بِآیَاتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذْنَاهُمْ أَخْذَ عَزِیزٍ مُّقْتَدِرٍ ﴿۴۲﴾

آیا كافران شما از اینان [كه برشمردیم] برترند یا شما را در نوشته‏ها[ى آسمانى] خط امانى است (۴۳)

 

أَكُفَّارُكُمْ خَیْرٌ مِّنْ أُوْلَئِكُمْ أَمْ لَكُم بَرَاءةٌ فِی الزُّبُرِ ﴿۴۳﴾

یا مى‏گویند ما همگى انتقام‏گیرنده [و یار و یاور همدیگر]یم (۴۴)

 

أَمْ یَقُولُونَ نَحْنُ جَمِیعٌ مُّنتَصِرٌ ﴿۴۴﴾

زودا كه این جمع در هم شكسته شود و پشت كنند (۴۵)

 

سَیُهْزَمُ الْجَمْعُ وَیُوَلُّونَ الدُّبُرَ ﴿۴۵﴾

بلكه موعدشان قیامت است و قیامت [بسى] سخت‏تر و تلخ‏تر است (۴۶)

 

بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَالسَّاعَةُ أَدْهَى وَأَمَرُّ ﴿۴۶﴾

قطعا بزهكاران در گمراهى و جنونند (۴۷)

 

إِنَّ الْمُجْرِمِینَ فِی ضَلَالٍ وَسُعُرٍ ﴿۴۷﴾

روزى كه در آتش به رو كشیده مى‏شوند [و به آنان گفته مى‏شود] لهیب آتش را بچشید [و احساس كنید] (۴۸)

 

یَوْمَ یُسْحَبُونَ فِی النَّارِ عَلَى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ ﴿۴۸﴾

ماییم كه هر چیزى را به اندازه آفریده‏ایم (۴۹)

 

إِنَّا كُلَّ شَیْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ ﴿۴۹﴾

و فرمان ما جز یك بار نیست [آن هم] چون چشم به هم زدنى (۵۰)

 

وَمَا أَمْرُنَا إِلَّا وَاحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ ﴿۵۰﴾

و هم مسلكان شما را سخت به هلاكت رساندیم پس آیا پندگیرنده‏اى هست (۵۱)

 

وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا أَشْیَاعَكُمْ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ ﴿۵۱﴾

و هر چه كرده‏اند در كتابها[ى اعمالشان درج] است (۵۲)

 

وَكُلُّ شَیْءٍ فَعَلُوهُ فِی الزُّبُرِ ﴿۵۲﴾

و هر خرد و بزرگى [در آن] نوشته شده (۵۳)

 

وَكُلُّ صَغِیرٍ وَكَبِیرٍ مُسْتَطَرٌ ﴿۵۳﴾

در حقیقت مردم پرهیزگار در میان باغها و نهرها (۵۴)

 

إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ ﴿۵۴﴾

در قرارگاه صدق نزد پادشاهى توانایند (۵۵)

 

فِی مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِیكٍ مُّقْتَدِرٍ ﴿۵۵﴾




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : اکبر صادقی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :