تبلیغات
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها - الواقعه"
 
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها
التماس دعا خیر و فاتحه نثار روح مادر و پدرم
سوره ۵۶: الواقعة - جزء ۲۷


 
   




به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

آن واقعه چون وقوع یابد (۱)

 

إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿۱﴾

[كه] در وقوع آن دروغى نیست (۲)

 

لَیْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿۲﴾

پست‏كننده [و] بالابرنده است (۳)

 

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ﴿۳﴾

چون زمین با تكان [سختى] لرزانده شود (۴)

 

إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا ﴿۴﴾

و كوهها [جمله] ریزه ریزه شوند (۵)

 

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿۵﴾

و غبارى پراكنده گردند (۶)

 

فَكَانَتْ هَبَاء مُّنبَثًّا ﴿۶﴾

و شما سه دسته شوید (۷)

 

وَكُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ﴿۷﴾

یاران دست راست كدامند یاران دست راست (۸)

 

فَأَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ ﴿۸﴾

و یاران چپ كدامند یاران چپ (۹)

 

وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿۹﴾

و سبقت‏گیرندگان مقدمند (۱۰)

 

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿۱۰﴾

آنانند همان مقربان [خدا] (۱۱)

 

أُوْلَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿۱۱﴾

در باغستانهاى پر نعمت (۱۲)

 

فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿۱۲﴾

گروهى از پیشینیان (۱۳)

 

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِینَ ﴿۱۳﴾

و اندكى از متاخران (۱۴)

 

وَقَلِیلٌ مِّنَ الْآخِرِینَ ﴿۱۴﴾

بر تختهایى جواهرنشان (۱۵)

 

عَلَى سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ﴿۱۵﴾

كه روبروى هم بر آنها تكیه داده‏اند (۱۶)

 

مُتَّكِئِینَ عَلَیْهَا مُتَقَابِلِینَ ﴿۱۶﴾

بر گردشان پسرانى جاودان [به خدمت] مى‏گردند (۱۷)

 

یَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ ﴿۱۷﴾

با جامها و آبریزها و پیاله[ها]یى از باده ناب روان (۱۸)

 

بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِیقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِینٍ ﴿۱۸﴾

[كه] نه از آن دردسر گیرند و نه بى‏خرد گردند (۱۹)

 

لَا یُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا یُنزِفُونَ ﴿۱۹﴾

و میوه از هر چه اختیار كنند (۲۰)

 

وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا یَتَخَیَّرُونَ ﴿۲۰﴾

و از گوشت پرنده هر چه بخواهند (۲۱)

 

وَلَحْمِ طَیْرٍ مِّمَّا یَشْتَهُونَ ﴿۲۱﴾

و حوران چشم‏درشت (۲۲)

 

وَحُورٌ عِینٌ ﴿۲۲﴾

مثل لؤلؤ نهان میان صدف (۲۳)

 

كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ﴿۲۳﴾

[اینها] پاداشى است براى آنچه مى‏كردند (۲۴)

 

جَزَاء بِمَا كَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿۲۴﴾

در آنجا نه بیهوده‏اى مى‏شنوند و نه [سخنى] گناه‏آلود (۲۵)

 

لَا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِیمًا ﴿۲۵﴾

سخنى جز سلام و درود نیست (۲۶)

 

إِلَّا قِیلًا سَلَامًا سَلَامًا ﴿۲۶﴾

و یاران راست‏یاران راست كدامند (۲۷)

 

وَأَصْحَابُ الْیَمِینِ مَا أَصْحَابُ الْیَمِینِ ﴿۲۷﴾

در [زیر] درختان كنار بى‏خار (۲۸)

 

فِی سِدْرٍ مَّخْضُودٍ ﴿۲۸﴾

و درختهاى موز كه میوه‏اش خوشه خوشه روى هم چیده است (۲۹)

 

وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ ﴿۲۹﴾

و سایه‏اى پایدار (۳۰)

 

وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ ﴿۳۰﴾

و آبى ریزان (۳۱)

 

وَمَاء مَّسْكُوبٍ ﴿۳۱﴾

و میوه‏اى فراوان (۳۲)

 

وَفَاكِهَةٍ كَثِیرَةٍ ﴿۳۲﴾

نه بریده و نه ممنوع (۳۳)

 

لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ ﴿۳۳﴾

و همخوابگانى بالا بلند (۳۴)

 

وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ ﴿۳۴﴾

ما آنان را پدید آورده‏ایم پدید آوردنى (۳۵)

 

إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاء ﴿۳۵﴾

و ایشان را دوشیزه گردانیده‏ایم (۳۶)

 

فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا ﴿۳۶﴾

شوى دوست همسال (۳۷)

 

عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿۳۷﴾

براى یاران راست (۳۸)

 

لِّأَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿۳۸﴾

كه گروهى از پیشینیانند (۳۹)

 

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِینَ ﴿۳۹﴾

و گروهى از متاخران (۴۰)

 

وَثُلَّةٌ مِّنَ الْآخِرِینَ ﴿۴۰﴾

و یاران چپ كدامند یاران چپ (۴۱)

 

وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿۴۱﴾

در [میان] باد گرم و آب داغ (۴۲)

 

فِی سَمُومٍ وَحَمِیمٍ ﴿۴۲﴾

و سایه‏اى از دود تار (۴۳)

 

وَظِلٍّ مِّن یَحْمُومٍ ﴿۴۳﴾

نه خنك و نه خوش (۴۴)

 

لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِیمٍ ﴿۴۴﴾

اینان بودند كه پیش از این ناز پروردگان بودند (۴۵)

 

إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُتْرَفِینَ ﴿۴۵﴾

و بر گناه بزرگ پافشارى مى‏كردند (۴۶)

 

وَكَانُوا یُصِرُّونَ عَلَى الْحِنثِ الْعَظِیمِ ﴿۴۶﴾

و مى‏گفتند آیا چون مردیم و خاك واستخوان شدیم واقعا [باز] زنده مى‏گردیم (۴۷)

 

وَكَانُوا یَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿۴۷﴾

یا پدران گذشته ما [نیز] (۴۸)

 

أَوَ آبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿۴۸﴾

بگو در حقیقت اولین و آخرین (۴۹)

 

قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِینَ وَالْآخِرِینَ ﴿۴۹﴾

قطعا همه در موعد روزى معلوم گرد آورده شوند (۵۰)

 

لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِیقَاتِ یَوْمٍ مَّعْلُومٍ ﴿۵۰﴾

آنگاه شما اى گمراهان دروغپرداز (۵۱)

 

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَیُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ ﴿۵۱﴾

قطعا از درختى كه از زقوم است‏خواهید خورد (۵۲)

 

لَآكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ ﴿۵۲﴾

و از آن شكمهایتان را خواهید آكند (۵۳)

 

فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿۵۳﴾

و روى آن از آب جوش مى‏نوشید (۵۴)

 

فَشَارِبُونَ عَلَیْهِ مِنَ الْحَمِیمِ ﴿۵۴﴾

[مانند] نوشیدن اشتران تشنه (۵۵)

 

فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِیمِ ﴿۵۵﴾

این است پذیرایى آنان در روز جزا (۵۶)

 

هَذَا نُزُلُهُمْ یَوْمَ الدِّینِ ﴿۵۶﴾

ماییم كه شما را آفریده‏ایم پس چرا تصدیق نمى‏كنید (۵۷)

 

نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿۵۷﴾

آیا آنچه را [كه به صورت نطفه] فرو مى‏ریزید دیده‏اید (۵۸)

 

أَفَرَأَیْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿۵۸﴾

آیا شما آن را خلق مى‏كنید یا ما آفریننده‏ایم (۵۹)

 

أَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿۵۹﴾

ماییم كه میان شما مرگ را مقدر كرده‏ایم و بر ما سبقت نتوانید جست (۶۰)

 

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَیْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ ﴿۶۰﴾

[و مى‏توانیم] امثال شما را به جاى شما قرار دهیم و شما را [به صورت] آنچه نمى‏دانید پدیدار گردانیم (۶۱)

 

عَلَى أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِی مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿۶۱﴾

و قطعا پدیدار شدن نخستین خود را شناختید پس چرا سر عبرت گرفتن ندارید (۶۲)

 

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْلَا تَذكَّرُونَ ﴿۶۲﴾

آیا آنچه را كشت مى‏كنید ملاحظه كرده‏اید (۶۳)

 

أَفَرَأَیْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿۶۳﴾

آیا شما آن را [بى‏یارى ما] زراعت مى‏كنید یا ماییم كه زراعت مى‏كنیم (۶۴)

 

أَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿۶۴﴾

اگر بخواهیم قطعا خاشاكش مى‏گردانیم پس در افسوس [و تعجب] مى‏افتید (۶۵)

 

لَوْ نَشَاء لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿۶۵﴾

[و مى‏گویید] واقعا ما زیان زده‏ایم (۶۶)

 

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿۶۶﴾

بلكه ما محروم شدگانیم (۶۷)

 

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿۶۷﴾

آیا آبى را كه مى‏نوشید دیده‏اید (۶۸)

 

أَفَرَأَیْتُمُ الْمَاء الَّذِی تَشْرَبُونَ ﴿۶۸﴾

آیا شما آن را از [دل] ابر سپید فرود آورده‏اید یا ما فرودآورنده‏ایم (۶۹)

 

أَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنزِلُونَ ﴿۶۹﴾

اگر بخواهیم آن را تلخ مى‏گردانیم پس چرا سپاس نمى‏دارید (۷۰)

 

لَوْ نَشَاء جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿۷۰﴾

آیا آن آتشى را كه برمى‏افروزید ملاحظه كرده‏اید (۷۱)

 

أَفَرَأَیْتُمُ النَّارَ الَّتِی تُورُونَ ﴿۷۱﴾

آیا شما [چوب] درخت آن را پدیدار كرده‏اید یا ما پدیدآورنده‏ایم (۷۲)

 

أَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنشِؤُونَ ﴿۷۲﴾

ما آن را [مایه] عبرت و [وسیله] استفاده براى بیابانگردان قرار داده‏ایم (۷۳)

 

نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِّلْمُقْوِینَ ﴿۷۳﴾

پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوى (۷۴)

 

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِیمِ ﴿۷۴﴾

نه [چنین است كه مى‏پندارید] سوگند به جایگاه‏هاى [ویژه و فواصل معین] ستارگان (۷۵)

 

فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿۷۵﴾

اگر بدانید آن سوگندى سخت بزرگ است (۷۶)

 

وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِیمٌ ﴿۷۶﴾

كه این [پیام] قطعا قرآنى است ارجمند (۷۷)

 

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِیمٌ ﴿۷۷﴾

در كتابى نهفته (۷۸)

 

فِی كِتَابٍ مَّكْنُونٍ ﴿۷۸﴾

كه جز پاك‏شدگان بر آن دست ندارند (۷۹)

 

لَّا یَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ﴿۷۹﴾

وحیى است از جانب پروردگار جهانیان (۸۰)

 

تَنزِیلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِینَ ﴿۸۰﴾

آیا شما این سخن را سبك [و سست] مى‏گیرید (۸۱)

 

أَفَبِهَذَا الْحَدِیثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿۸۱﴾

و تنها نصیب خود را در تكذیب [آن] قرار مى‏دهید (۸۲)

 

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿۸۲﴾

پس چرا آنگاه كه [جان شما] به گلو مى‏رسد (۸۳)

 

فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿۸۳﴾

و در آن هنگام خود نظاره گرید (۸۴)

 

وَأَنتُمْ حِینَئِذٍ تَنظُرُونَ ﴿۸۴﴾

و ما به آن [محتضر] از شما نزدیكتریم ولى نمى‏بینید (۸۵)

 

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنكُمْ وَلَكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿۸۵﴾

پس چرا اگر شما بى‏جزا مى‏مانید [و حساب و كتابى در كار نیست] (۸۶)

 

فَلَوْلَا إِن كُنتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ ﴿۸۶﴾

اگر راست مى‏گویید [روح] را برنمى‏گردانید (۸۷)

 

تَرْجِعُونَهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿۸۷﴾

و اما اگر [او] از مقربان باشد (۸۸)

 

فَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ ﴿۸۸﴾

[در] آسایش و راحت و بهشت پر نعمت [خواهد بود] (۸۹)

 

فَرَوْحٌ وَرَیْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِیمٍ ﴿۸۹﴾

و اما اگر از یاران راست باشد (۹۰)

 

وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿۹۰﴾

از یاران راست بر تو سلام باد (۹۱)

 

فَسَلَامٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿۹۱﴾

و اما اگر از دروغزنان گمراه است (۹۲)

 

وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِینَ الضَّالِّینَ ﴿۹۲﴾

پس با آبى جوشان پذیرایى خواهد شد (۹۳)

 

فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِیمٍ ﴿۹۳﴾

و [فرجامش] درافتادن به جهنم است (۹۴)

 

وَتَصْلِیَةُ جَحِیمٍ ﴿۹۴﴾

این است همان حقیقت راست [و] یقین (۹۵)

 

إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْیَقِینِ ﴿۹۵﴾

پس به نام پروردگار بزرگ خود تسبیح گوى (۹۶)

 

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِیمِ ﴿۹۶﴾




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : اکبر صادقی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :