تبلیغات
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها - القلم
 
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها
التماس دعا خیر و فاتحه نثار روح مادر و پدرم
سوره ۶۸: القلم - جزء ۲۹


 
   




به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

نون سوگند به قلم و آنچه مى‏نویسند (۱)

 

ن وَالْقَلَمِ وَمَا یَسْطُرُونَ ﴿۱﴾

[كه] تو به لطف پروردگارت دیوانه نیستى (۲)

 

مَا أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ ﴿۲﴾

و بى‏گمان تو را پاداشى بى‏منت‏خواهد بود (۳)

 

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَیْرَ مَمْنُونٍ ﴿۳﴾

و راستى كه تو را خویى والاست (۴)

 

وَإِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِیمٍ ﴿۴﴾

به زودى خواهى دید و خواهند دید (۵)

 

فَسَتُبْصِرُ وَیُبْصِرُونَ ﴿۵﴾

[كه] كدام یك از شما دستخوش جنونید (۶)

 

بِأَییِّكُمُ الْمَفْتُونُ ﴿۶﴾

پروردگارت خود بهتر مى‏داند چه كسى از راه او منحرف شده و [هم] او به راه یافتگان داناتر است (۷)

 

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِیلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ ﴿۷﴾

پس از دروغزنان فرمان مبر (۸)

 

فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِینَ ﴿۸﴾

دوست دارند كه نرمى كنى تا نرمى نمایند (۹)

 

وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَیُدْهِنُونَ ﴿۹﴾

و از هر قسم خورنده فرو مایه‏اى فرمان مبر (۱۰)

 

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِینٍ ﴿۱۰﴾

[كه] عیبجوست و براى خبرچینى گام برمى‏دارد (۱۱)

 

هَمَّازٍ مَّشَّاء بِنَمِیمٍ ﴿۱۱﴾

مانع خیر متجاوز گناه پیشه (۱۲)

 

مَنَّاعٍ لِّلْخَیْرِ مُعْتَدٍ أَثِیمٍ ﴿۱۲﴾

گستاخ [و] گذشته از آن زنازاده است (۱۳)

 

عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِیمٍ ﴿۱۳﴾

به صرف اینكه مالدار و پسردار است (۱۴)

 

أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِینَ ﴿۱۴﴾

چون آیات ما بر او خوانده شود گوید افسانه‏هاى پیشینیان است (۱۵)

 

إِذَا تُتْلَى عَلَیْهِ آیَاتُنَا قَالَ أَسَاطِیرُ الْأَوَّلِینَ ﴿۱۵﴾

زودا كه بر بینى‏اش داغ نهیم [و رسوایش كنیم] (۱۶)

 

سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ ﴿۱۶﴾

ما آنان را همان گونه كه باغداران را آزمودیم مورد آزمایش قرار دادیم آنگاه كه سوگند خوردند كه صبح برخیزند و [میوه] آن [باغ] را حتما بچینند (۱۷)

 

إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَیَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِینَ ﴿۱۷﴾

و[لى] ان شاء الله نگفتند (۱۸)

 

وَلَا یَسْتَثْنُونَ ﴿۱۸﴾

پس در حالى كه آنان غنوده بودند بلایى از جانب پروردگارت بر آن [باغ] به گردش در آمد (۱۹)

 

فَطَافَ عَلَیْهَا طَائِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَائِمُونَ ﴿۱۹﴾

و [باغ] آفت زده [و زمین بایر] گردید (۲۰)

 

فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِیمِ ﴿۲۰﴾

پس [باغداران] بامدادان یكدیگر را صدا زدند (۲۱)

 

فَتَنَادَوا مُصْبِحِینَ ﴿۲۱﴾

كه اگر میوه مى‏چینید بامدادان به سوى كشت‏خویش روید (۲۲)

 

أَنِ اغْدُوا عَلَى حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَارِمِینَ ﴿۲۲﴾

پس به راه افتادند و آهسته به هم مى‏گفتند (۲۳)

 

فَانطَلَقُوا وَهُمْ یَتَخَافَتُونَ ﴿۲۳﴾

كه امروز نباید در باغ بینوایى بر شما در آید (۲۴)

 

أَن لَّا یَدْخُلَنَّهَا الْیَوْمَ عَلَیْكُم مِّسْكِینٌ ﴿۲۴﴾

و صبحگاهان در حالى كه خود را بر منع [بینوایان] توانا مى‏دیدند رفتند (۲۵)

 

وَغَدَوْا عَلَى حَرْدٍ قَادِرِینَ ﴿۲۵﴾

و چون [باغ] را دیدند گفتند قطعا ما راه گم كرده‏ایم (۲۶)

 

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ ﴿۲۶﴾

[نه] بلكه ما محرومیم (۲۷)

 

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿۲۷﴾

خردمندترینشان گفت آیا به شما نگفتم چرا خدا را به پاكى نمى‏ستایید (۲۸)

 

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ﴿۲۸﴾

گفتند پروردگارا تو را به پاكى مى‏ستاییم ما واقعا ستمگر بودیم (۲۹)

 

قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِینَ ﴿۲۹﴾

پس بعضى‏شان رو به بعضى دیگر آوردند و همدیگر را به نكوهش گرفتند (۳۰)

 

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ یَتَلَاوَمُونَ ﴿۳۰﴾

گفتند اى واى بر ما كه سركش بوده‏ایم (۳۱)

 

قَالُوا یَا وَیْلَنَا إِنَّا كُنَّا طَاغِینَ ﴿۳۱﴾

امید است كه پروردگار ما بهتر از آن را به ما عوض دهد زیرا ما به پروردگارمان مشتاقیم (۳۲)

 

عَسَى رَبُّنَا أَن یُبْدِلَنَا خَیْرًا مِّنْهَا إِنَّا إِلَى رَبِّنَا رَاغِبُونَ ﴿۳۲﴾

عذاب [دنیا] چنین است و عذاب آخرت اگر مى‏دانستند قطعا بزرگتر خواهد بود (۳۳)

 

كَذَلِكَ الْعَذَابُ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كَانُوا یَعْلَمُونَ ﴿۳۳﴾

براى پرهیزگاران نزد پروردگارشان باغستانهاى پر ناز و نعمت است (۳۴)

 

إِنَّ لِلْمُتَّقِینَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿۳۴﴾

پس آیا فرمانبرداران را چون بدكاران قرار خواهیم داد (۳۵)

 

أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ كَالْمُجْرِمِینَ ﴿۳۵﴾

شما را چه شده چگونه داورى مى‏كنید (۳۶)

 

مَا لَكُمْ كَیْفَ تَحْكُمُونَ ﴿۳۶﴾

یا شما را كتابى هست كه در آن فرا مى‏گیرید (۳۷)

 

أَمْ لَكُمْ كِتَابٌ فِیهِ تَدْرُسُونَ ﴿۳۷﴾

كه هر چه را برمى‏گزینید براى شما در آن خواهد بود (۳۸)

 

إِنَّ لَكُمْ فِیهِ لَمَا تَخَیَّرُونَ ﴿۳۸﴾

یا اینكه شما تا روز قیامت [از ما] سوگندهایى رسا گرفته‏اید كه هر چه دلتان خواست‏حكم كنید (۳۹)

 

أَمْ لَكُمْ أَیْمَانٌ عَلَیْنَا بَالِغَةٌ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ ﴿۳۹﴾

از آنان بپرس كدامشان ضامن این [ادعا] یند (۴۰)

 

سَلْهُم أَیُّهُم بِذَلِكَ زَعِیمٌ ﴿۴۰﴾

یا شریكانى دارند پس اگر راست مى‏گویند شریكانشان را بیاورند (۴۱)

 

أَمْ لَهُمْ شُرَكَاء فَلْیَأْتُوا بِشُرَكَائِهِمْ إِن كَانُوا صَادِقِینَ ﴿۴۱﴾

روزى كه كار زار [و رهایى دشوار] شود و به سجده فرا خوانده شوند و در خود توانایى نیابند (۴۲)

 

یَوْمَ یُكْشَفُ عَن سَاقٍ وَیُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا یَسْتَطِیعُونَ ﴿۴۲﴾

دیدگانشان به زیر افتاده خوارى آنان را فرو مى‏گیرد در حالى كه [پیش از این] به سجده دعوت مى‏شدند و تندرست بودند (۴۳)

 

خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَقَدْ كَانُوا یُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَهُمْ سَالِمُونَ ﴿۴۳﴾

پس مرا با كسى كه این گفتار را تكذیب مى‏كند واگذار به تدریج آنان را به گونه‏اى كه در نیابند [گریبان] خواهیم گرفت (۴۴)

 

فَذَرْنِی وَمَن یُكَذِّبُ بِهَذَا الْحَدِیثِ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَیْثُ لَا یَعْلَمُونَ ﴿۴۴﴾

و مهلتشان مى‏دهم زیرا تدبیر من [سخت] استوار است (۴۵)

 

وَأُمْلِی لَهُمْ إِنَّ كَیْدِی مَتِینٌ ﴿۴۵﴾

آیا از آنان مزدى درخواست مى‏كنى و آنان خود را زیر بار تاوان گرانبار مى‏یابند (۴۶)

 

أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ ﴿۴۶﴾

یا [علم] غیب پیش آنهاست و آنها مى‏نویسند (۴۷)

 

أَمْ عِندَهُمُ الْغَیْبُ فَهُمْ یَكْتُبُونَ ﴿۴۷﴾

پس در [امتثال] حكم پروردگارت شكیبایى ورز و مانند همدم ماهى [=یونس] مباش آنگاه كه اندوه زده ندا درداد (۴۸)

 

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَى وَهُوَ مَكْظُومٌ ﴿۴۸﴾

اگر لطفى از جانب پروردگارش تدارك [حال] او نمى‏كرد قطعا نكوهش شده بر زمین خشك انداخته مى‏شد (۴۹)

 

لَوْلَا أَن تَدَارَكَهُ نِعْمَةٌ مِّن رَّبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاء وَهُوَ مَذْمُومٌ ﴿۴۹﴾

پس پروردگارش وى را برگزید و از شایستگانش گردانید (۵۰)

 

فَاجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِینَ ﴿۵۰﴾

و آنان كه كافر شدند چون قرآن را شنیدند چیزى نمانده بود كه تو را چشم بزنند و مى‏گفتند او واقعا دیوانه‏اى است (۵۱)

 

وَإِن یَكَادُ الَّذِینَ كَفَرُوا لَیُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَیَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ ﴿۵۱﴾

و حال آنكه [قرآن] جز تذكارى براى جهانیان نیست (۵۲)

 

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِینَ ﴿۵۲﴾




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : اکبر صادقی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :