تبلیغات
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها - نوح
 
ترجمه فارسی آیات قران کریم همراه با تلاوت ودانلود فایل صوتی سوره ها
التماس دعا خیر و فاتحه نثار روح مادر و پدرم
سوره ۷۱: نوح - جزء ۲۹


 
   




به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

ما نوح را به سوى قومش فرستادیم كه قومت را پیش از آنكه عذابى دردناك به آنان رسد هشدار ده (۱)

 

إِنَّا أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن یَأْتِیَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿۱﴾

[نوح] گفت اى قوم من من شما را هشدار دهنده‏اى آشكارم (۲)

 

قَالَ یَا قَوْمِ إِنِّی لَكُمْ نَذِیرٌ مُّبِینٌ ﴿۲﴾

كه خدا را بپرستید و از او پروا دارید و مرا فرمان برید (۳)

 

أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ وَأَطِیعُونِ ﴿۳﴾

[تا] برخى از گناهانتان را بر شما ببخشاید و [اجل] شما را تا وقتى معین به تاخیر اندازد اگر بدانید چون وقت مقرر خدا برسد تاخیر بر نخواهد داشت (۴)

 

یَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَیُؤَخِّرْكُمْ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَاء لَا یُؤَخَّرُ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿۴﴾

[نوح] گفت پروردگارا من قوم خود را شب و روز دعوت كردم (۵)

 

قَالَ رَبِّ إِنِّی دَعَوْتُ قَوْمِی لَیْلًا وَنَهَارًا ﴿۵﴾

و دعوت من جز بر گریزشان نیفزود (۶)

 

فَلَمْ یَزِدْهُمْ دُعَائِی إِلَّا فِرَارًا ﴿۶﴾

و من هر بار كه آنان را دعوت كردم تا ایشان را بیامرزى انگشتانشان را در گوشهایشان كردند و رداى خویشتن بر سر كشیدند و اصرار ورزیدند و هر چه بیشتر بر كبر خود افزودند (۷)

 

وَإِنِّی كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِی آذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِیَابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًا ﴿۷﴾

سپس من آشكارا آنان را دعوت كردم (۸)

 

ثُمَّ إِنِّی دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا ﴿۸﴾

باز من به آنان اعلام نمودم و در خلوت [و] پوشیده نیز به ایشان گفتم (۹)

 

ثُمَّ إِنِّی أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا ﴿۹﴾

و گفتم از پروردگارتان آمرزش بخواهید كه او همواره آمرزنده است (۱۰)

 

فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّارًا ﴿۱۰﴾

[تا] بر شما از آسمان باران پى در پى فرستد (۱۱)

 

یُرْسِلِ السَّمَاء عَلَیْكُم مِّدْرَارًا ﴿۱۱﴾

و شما را به اموال و پسران یارى كند و برایتان باغها قرار دهد و نهرها براى شما پدید آورد (۱۲)

 

وَیُمْدِدْكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِینَ وَیَجْعَل لَّكُمْ جَنَّاتٍ وَیَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَارًا ﴿۱۲﴾

شما را چه شده است كه از شكوه خدا بیم ندارید (۱۳)

 

مَّا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا ﴿۱۳﴾

و حال آنكه شما را مرحله به مرحله خلق كرده است (۱۴)

 

وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا ﴿۱۴﴾

مگر ملاحظه نكرده‏اید كه چگونه خدا هفت آسمان را توبرتو آفریده است (۱۵)

 

أَلَمْ تَرَوْا كَیْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا ﴿۱۵﴾

و ماه را در میان آنها روشنایى‏بخش گردانید و خورشید را [چون] چراغى قرار داد (۱۶)

 

وَجَعَلَ الْقَمَرَ فِیهِنَّ نُورًا وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا ﴿۱۶﴾

و خدا[ست كه] شما را [مانند] گیاهى از زمین رویانید (۱۷)

 

وَاللَّهُ أَنبَتَكُم مِّنَ الْأَرْضِ نَبَاتًا ﴿۱۷﴾

سپس شما را در آن بازمى‏گرداند و بیرون مى‏آورد بیرون‏آوردنى [عجیب] (۱۸)

 

ثُمَّ یُعِیدُكُمْ فِیهَا وَیُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًا ﴿۱۸﴾

و خدا زمین را براى شما فرشى [گسترده] ساخت (۱۹)

 

وَاللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ بِسَاطًا ﴿۱۹﴾

تا در راههاى فراخ آن بروید (۲۰)

 

لِتَسْلُكُوا مِنْهَا سُبُلًا فِجَاجًا ﴿۲۰﴾

نوح گفت پروردگارا آنان نافرمانى من كردند و كسى را پیروى نمودند كه مال و فرزندش جز بر زیان وى نیفزود (۲۱)

 

قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِی وَاتَّبَعُوا مَن لَّمْ یَزِدْهُ مَالُهُ وَوَلَدُهُ إِلَّا خَسَارًا ﴿۲۱﴾

و دست به نیرنگى بس بزرگ زدند (۲۲)

 

وَمَكَرُوا مَكْرًا كُبَّارًا ﴿۲۲﴾

و گفتند زنهار خدایان خود را رها مكنید و نه و د را واگذارید و نه سواع و نه ی غوث و نه ی عوق و نه ن سر را (۲۳)

 

وَقَالُوا لَا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا یَغُوثَ وَیَعُوقَ وَنَسْرًا ﴿۲۳﴾

و بسیارى را گمراه كرده‏اند [بار خدایا] جز بر گمراهى ستمكاران میفزاى (۲۴)

 

وَقَدْ أَضَلُّوا كَثِیرًا وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِینَ إِلَّا ضَلَالًا ﴿۲۴﴾

[تا] به سبب گناهانشان غرقه گشتند و [پس از مرگ] در آتشى درآورده شدند و براى خود در برابر خدا یارانى نیافتند (۲۵)

 

مِمَّا خَطِیئَاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَارًا فَلَمْ یَجِدُوا لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ أَنصَارًا ﴿۲۵﴾

و نوح گفت پروردگارا هیچ كس از كافران را بر روى زمین مگذار (۲۶)

 

وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِینَ دَیَّارًا ﴿۲۶﴾

چرا كه اگر تو آنان را باقى گذارى بندگانت را گمراه مى‏كنند و جز پلیدكار ناسپاس نزایند (۲۷)

 

إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا یَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا ﴿۲۷﴾

پروردگارا بر من و پدر و مادرم و هر مؤمنى كه در سرایم درآید و بر مردان و زنان با ایمان ببخشاى و جز بر هلاكت‏ستمگران میفزاى (۲۸)

 

رَبِّ اغْفِرْ لِی وَلِوَالِدَیَّ وَلِمَن دَخَلَ بَیْتِیَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِینَ إِلَّا تَبَارًا ﴿۲۸﴾




درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : اکبر صادقی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :